09-02-2005

Hoi allemaal,

Eindelijk... de PC is weer in orde en kan ik het vrouwtje aan het werk zetten om jullie te laten hoe het met me gaat.

Een tijdje terug, toen ik nog bij jullie was, kwam het vrouwtje met het baasje een kijkje nemen. Ze zagen mij en waren gelijk weg van me! Het was liefde op het eerste gezicht zeg maar!! Na de nodige bezoek-jes mochten ze me op 11 january meenemen. Dolblij waren ze. Toen de autorit erop zat, stopten ze bij een huis en dat zou mijn nieuwe thuis worden. Voorzichtig ging ik de boel verkennen en nadat ik ook kennis gemaakt had met Turbje, die m'n nieuw huisgenootje werd, ben ik lekker achter de gordijnen gaan liggen, want ik vond alles toch wel heel spannend. De eerste dag verliep verder heel rustig en na mijn maaltje, waar ik gelijk aan begon, ben ik lekker op het vrouwtje heel ontspannen in slaap gevallen. S'nachts mocht ik lekker mee naar bed. De dagen erna zette ik lekker de boel op stelten. Klom zelfs in de gordijnen!, iets wat het vrouwtje niet zo leuk vond denk ik zo. Met Turbje kon ik beter wat voorzichtig zijn, wat wil je..die is ook zo oud. Maar ze is heel lief hoor. We liggen zelfs bij elkaar op de bank en ook op het baasje. Spelen kan ik voldoende, ruimte genoeg en speeltjes zat. S'avonds breng ik het vrouwtje en aasje soms tot wanhoop, wat zeg ik, ik lijk wel door de kamer heen te vliegen. Spring lekker in de gordijnen en jaag lekker achter Turbje aan zodat ik lekker moe word en heerlijk kan gaan slapen. Niet de hele nacht hoor! Ben je gek. Een ondeugdje zoals ik zorg wel dat ze weer vroeg wakker is om het baasje en vrouwtje wakker te maken. En dan begint de pret weer, lekker stoeien met het baasje... ff m'n tandjes en nageltjes testen of ze nog scherp genoeg zijn!! En als het vrouwtje daarna niet vlug ge-noeg naar m'n zin eten klaarzet, laat ik dat wel weten door me vast te klampen aan haar benen en klim ik lekker zo omhoog tot ik bijna met m'n kopje boven de aanrecht uit kom.

Vandaag was ik wat rustig. Ja, moest naar de dierenarts. Kreeg daar een spuitje. Ze vonden me een lieverd, ik had me dan ook voorbeeldig gedragen. De rest van de dag was ik rustig en had een beetje een slaapdagje. Ach, ik maak vannacht maar weer kabaal. Tja, ben nu eenmaal een lekker jong ondeugdje. Ik heb het hier heerlijk naar m'n zin, en het vrouwtje en baasje zijn hartstikke blij met mij, die willen me niet meer kwijt. Maar nu stop ik, bekijken jullie de foto's maar ff. Ik zou zeggen: een superlik en een stevig kopstootje en tot katte-belletjes maar weer!

Liefs, Juley

25-09-2005

Hoi Allemaal,

Hier een berichtje van ons. Zaterdags mochten we je al meenemen, de weg naar huis verliep goed. Je lag rustig in de reismand en schijnbaar genoot van de rit naar huis. Thuis was het de boel verkennen. Turbje en Juley waren eventjes apart gezet, die zou je later ontmoeten. Eerst was de kamer aan de beurt. Alles moest je dan ook besnuffelen, nieuwsgierig en helemaal niet bang verkende je de boel. Toen kwamen Turbje en Juley erbij. Turbje vond het prima en ging haar eigen gangetje. Juley.... tja .... wat wij niet gedacht hadden deed Juley. Ze gromde naar je en niet zo zuinig ook. Je kon geen stapje verzetten of Juley gromde naar je. Dat hield ze stug tot smaandags vol! Juley leek als bij toverslag veranderd te zijn vanaf die maandag. Als een moedertje waakte ze over je, was heel liefdevol maar ook heel op-voedend zovan...heej dat mag hier niet, dus dat doen we dan ook niet! (al deed ze het zelf wel hoor!).

Het werd een week waarin we onze handen vol hadden aan ons Turbje en we gelukkig toch nog de nodige tijd aan jouw konden besteden. De week eindigde voor ons zeer droevig. Van ons Turbje moesten we af-scheid nemen. Na een paar maanden ziek zijn werd het fataal. Het was een dag... ja, hoe omschrijf je dat... jullie waren stil, vredig stil maar ook wat van slag. Zeker ons Juley was dat. Ze was zelfs haar miauwtje kwijt. Een week hadden we allemaal nodig om weer tot ons zelf te komen. Toen kwam ook zachtjesaan Juley's miauwtje terug. En in deze periode groeide jullie zeer naar elkaar toe. Waar Juley is, ben jij en waar jij bent is Juley. Jullie stoeien samen, spelen samen, eten samen en als je iets vreemds hoort, ren je naar Juley om bij haar te zijn. Kortom jullie zijn de dikste vriendinnetjes van elkaar. Onaf-scheidelijk! Je speeltje wat je meekreeg.... nou Anna-maria... daar tuttert ze nog steeds mee hoor! Niet zoveel meer als in het begin, maar s'avonds als de lampen uit zijn en alles ligt in bed, dan hoor je naast je langs het kussen, ond Kyra tutteren en spinnen tot ze in slaap valt.

Het is niet alleen een verhaaltje geworden van ons Kyra. Dat kan ook niet!...Ons Juley komt immers ook van jullie vandaan en die twee, zoals we nu weten, horen bij elkaar. Ze zijn zo lief voor elkaar en zo ook voor ons. We willen en kunnen ze dan ook niet meer missen, zijn dol op ze! Ons Juley is zo'n goedzakje! En ons Kyra...ja Anna-maria, wat is ze lief!!! Tot de volgende kattebelletjes maar weer, dan horen jullie weer hoe het ons vergaat.

Tot dan een superlikje en superpootje van Kyra en Juley.

Veel liefs Harriette en Frank
Juley en Kyra